Ιερά Μητρόπολις Λεμεσού, περί Θείας Κοινωνίας.

ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ



Το όραμα του Ησαΐα: Ο μεγάλος προφήτης της Παλαιάς Διαθήκης, Ησαΐας, είδε σ’ ένα αποκαλυπτικό όραμα τον Θεό να κάθεται σ’ ένα ψηλό θρόνο πλημμυρισμένο από δόξα. Γύρω από το θρόνο στέκονταν άγγελοι που έψελναν: " Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης Σου ".




Ξαφνικά ένας άγγελος παίρνει απ’ το θυσιαστήριο που βρισκόταν εκεί ένα αναμμένο κάρβουνο, το βάζει στο στόμα του Ησαΐα και του λέει: " Αυτό έχει μέσα του τέτοια δύναμη, ώστε θα σε καθαρίσει από κάθε αμαρτία και θα σε κάνει ικανό να ολοκληρώσεις τη μεγάλη σου αποστολή ". Η αποστολή αυτή ήταν να κηρύξει μετάνοια και τον ερχομό του Λυτρωτή, 800 χρόνια πριν έλθει ο Χριστός. Κι ήταν τέτοια η δύναμη που πήρε ο Ησαΐας απ’ τη φωτιά που τον άγγιξε, ώστε κανένα εμπόδιο δεν τον σταμάτησε από το να κηρύξει τη μετάνοια στο σκληρό λαό του Ισραήλ.




Αυτή η εκπληκτική αφήγηση συμβολίζει το μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας που μας μεταγγίζει δυνάμεις για τον αγώνα της ζωής. Βέβαια εμείς δεν αγγίζουμε απλώς ένα αναμμένο κάρβουνο, αλλά παίρνουμε μέσα μας τι ίδιο το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.




Ίδρυση του Μυστηρίου: Ο Απ. Παύλος αναφέρει (Α΄ Κορ. 11, 23-26) ότι αυτός που καθιέρωσε και παρέδωσε το μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας είναι ο ίδιος ο Κύριος τη βραδιά του Μυστικού Δείπνου. Ο Χριστός θέλησε να κοινωνούν οι πιστοί το Σώμα και το Αίμα Του για να θυμούνται τη σταυρική Του θυσία και το λυτρωτικό Του θάνατο. Και αυτό να γίνεται συνεχώς μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία.




Η Θ. Ευχαριστία είναι μυστήριο γιατί με τις ευχές του ιερέα κατέρχεται η χάρη του Αγ. Πνεύματος και μεταβάλλει τα φυσικά στοιχεία του ψωμιού και του κρασιού σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Η φύση του ανθρώπου ζυμώνεται με τη θεότητα, ενώνεται μυστηριακά με το Χριστό.




Έτσι εξηγείται η γενναιότητα με την οποία αντιμετώπιζαν οι πρώτοι χριστιανοί τα μαρτύριά τους στα χρόνια των διωγμών. Πριν μπουν στα στάδια για να κατασπαραχθούν από τα άγρια θηρία είχαν κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού που με χίλιους κινδύνους τους έφερναν στη φυλακή οι διάκονοι της Εκκλησίας.




Η Θ. Ευχαριστία είναι ταυτόχρονα και μια αναίμακτη θυσία κατά την οποία γίνεται πραγματική μεταβολή του ψωμιού και του κρασιού σε Σώμα και Αίμα του Χριστού. Δεν πρόκειται, δηλαδή, για μια συμβολική ανάμνηση του Σταυρικού Του θανάτου. Ο Κύριος θυσιάζεται πραγματικά για μας κάθε φορά που τελείται Θ. Λειτουργία. Αυτή η θυσία είναι ένα ανεκτίμητο δώρο του Θεού προς εμάς. Γι’ αυτό τα άχραντα μυστήρια λέγονται και Τίμια Δώρα.




ΣΩΣΤΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΠΡΙΝ ΤΗ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ:


· Νηστεία, προσευχή εξομολόγηση προσεκτική συμπεριφορά, συγχώρεση από τους άλλους, ανάγνωση της ακολουθίας της θείας Μεταλήψεως.


· Καλή διάθεση ( να το θέλουμε κι όχι να μας το επιβάλλουν ).


· Σταθερή απόφαση να γίνουμε όπως μας θέλει ο Χριστός.


· Συχνή προέλευση στο μυστήριο ( γιατί η θ. Κοινωνία είναι για την ψυχή τροφή χωρίς την οποία δεν μπορεί να ζήσει ).


Ο Αγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης αναφέρει πως ανάλογα με την προετοιμασία που κάνουμε πριν τη θ. Κοινωνία παίρνουμε και την ανάλογη χάρη.

Βέβαια ποτέ δε γινόμαστε απόλυτα άξιοι για να λάβουμε μέσα μας τον ίδιο το Χριστό. Συνεπώς δεν θα πρέπει να θεωρούμε τη θ. Μετάληψη σαν ανταμοιβή για τις καλές μας πράξεις, αλλά σαν ένα εφόδιο που μας βοηθά στον πνευματικό μας αγώνα.

































Σήμερα είναι Κυριακή.


Ο Ύπνος παίζει με τα βλέφαρά μου.


- Σήκω, χτυπάνε οι καμπάνες!


- Ακόμα λίγο να κοιμηθώ, λέω στον Ύπνο.


- Χτύπησε η τρίτη καμπάνα, αρχίζει η δοξολογία, λέει ο Ύπνος και φεύγει βιαστικά από τα βλέφαρά μου.


- Σήκω, φωνάζει φεύγοντας: ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ.


Ένα σπουργίτι χτύπησε το τζάμι μου.

Φωνάζει δυνατά:


- Τελείωσε ο Όρθρος, όπως είναι το σωστό, με δόξα στο Θεό. Δε θα το ακούσεις, γιατί αργείς να σηκωθείς. Έλα, λοιπόν, να σου το ψάλλω εγώ το Δόξα Σοι τω δείξαντι το φως. Δοξάζει ο άνθρωπος τον Κύριο του Σύμπαντος, που δίνει την καινούργια μέρα. Δόξα σ’ Αυτόν που διώχνει το σκοτάδι. Το έχεις τάχα λίγο να φύγει η νύχτα και νά ‘ρθει η αυγή;




Δ

όξα σοι, τω Δέιξαντι τό φώς.


Δόξα εν Υψίστοις Θεώ
και επί Γης Ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία.
Υμνούμεν Σε, ευλογούμεν Σε,
ευχαριστούμεν Σοι, δια την μεγάλην σου Δόξαν.


Δόξα σε Σένα που μας έδειξες το φώς`

Δόξα σε Σένα, Θεέ μου,


που μένεις στ’ ουρανού τα πιο ψηλά παλάτια.


Δόξα Σου και Σένα και του Γιού Σου,


που ως ειρήνη κατέβηκε στη γή,


την εύνοια τη δικιά Σου και τη Σωτηρία


φέρνοντας στους ανθρώπους.


Εσένα υμνούμε, ευλογούμε


προσκυνούμε και δοξάζουμε,


Εσένα για τη μεγάλη Σου τη δόξα


Ευχαριστούμε.






Κάθε Κυριακή πηγαίνουμε στην Εκκλησία για να γιορτάσουμε το πιο μεγάλο γεγονός στην παγκόσμια ιστορία, την Ανάσταση του Χριστού. Και τη γιορτάζουμε κάθε Κυριακή για να περάσει στη ζωή μας το μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού. Η κάθε Κυριακή που περνά είναι για μας ένα σκαλοπάτι για να ανέβουμε λίγο ψηλότερα.


Καμιά μέρα δεν μας δίνει ο Θεός άσκοπα και τυχαία. Και στον καθένα μας δίνει τόσες Κυριακές όσες του χρειάζονται για να φτάσει κοντά Του.


Η κάθε Κυριακή είναι ένα σκαλάκι που μας ανεβάζει στη δική μας ανάσταση.


Για φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι ν’ ανέβουμε μια σκάλα με αραιά σκαλιά.


Γι’ αυτό τη σκάλα της ζωής μας θα πρέπει να την ανεβούμε χωρίς να πηδήξουμε ούτε ένα σκαλοπάτι, χωρίς να ξεχάσουμε ούτε μια Κυριακή.


























ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ


ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ή ΤΟΥ ΦΙΛΕΥΣΠΛΑΓΧΟΥ ΠΑΤΕΡΑ: Σ’ αυτήν μπορούμε να δούμε τον ίδιο μας τον εαυτό, είναι ένα διάγραμμα της πορείας όλων μας.




Έννοια της αμαρτίας: Η αμαρτία δεν είναι απλώς μια παράβαση κάποιων νόμων, αλλά κάτι πολύ βαθύτερο. Είναι φυγή από το Θεό, απομάκρυνση από το σπίτι του Θεού, την Εκκλησία και διασκορπισμός των θείων χαρισμάτων.




Καρποί της αμαρτίας: Ο Θεός είναι απαθής. Γι’ αυτό και δεν "οργίζεται", δεν " προσβάλλεται " και δεν μας "τιμωρεί" για τις αμαρτίες μας.


Εμείς επηρεαζόμαστε από την αμαρτία, εμείς βασανίζουμε τον εαυτό μας και αυτοκαταστρεφόμαστε. Γι’ αυτό και ο Θεός δεν έχει ανάγκη την εξομολόγησή μας. Εμείς την έχουμε ανάγκη.




Ο Δρόμος της Μετάνοιας: Η μετάνοια θεωρείται από τους Πατέρες της Εκκλησίας η μεγαλύτερη των αρετών και ονομάζεται «δεύτερο βάπτισμα» γιατί χάρη σ’ αυτήν ξανασηκωνόμαστε από την πτώση μας και συνεχίζουμε την πνευματική μας πορεία.




Μετάνοια (μετα – νοώ) σημαίνει ολοκληρωτική αλλαγή της ζωής μας, άρνηση της αμαρτίας με όλη μας την καρδιά και αλλαγή νοοτροπίας.




Η μετάνοια είναι ένας ατέλειωτος δρόμος. Σ’ αυτή τη διαρκή πορεία υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να ξανακυλήσουμε στην αμαρτία. Ας μην απελπιζόμαστε. Το ιατρείο της Εκκλησίας είναι πάντοτε ανοιχτό. Άλλωστε, άγιος δεν είναι αυτός που δεν έπεσε, αλλά αυτός που όταν έπεσε δεν ξέχασε να σηκωθεί.




Το μυστήριο της εξομολόγησης ιδρύθηκε από το Θεό. Ο ίδιος ο Κύριος έδωσε στους αποστόλους και στους διαδόχους τους την εντολή να συγχωρούν αμαρτίες: "Σε όσους θα συγχωρήσετε τις αμαρτίες, θα είναι συγχωρεμένες " ( Ιω. 20, 23, Ματθ. 18, 18 )






Η ομολογία των αμαρτιών μας ενώπιον του Πνευματικού μας παρέχει πολλά οφέλη:


· Ανάγνωση της συγχωρετικής ευχής από τον ιερέα.


· Άφεση των αμαρτιών.


· Συμφιλίωση με το Θεό και επιστροφή στην Εκκλησία.


· Ασφαλή καθοδήγηση για τη διόρθωση της ζωής και της πνευματικής μας πορείας.




Στην εξομολόγηση πρέπει να ξεγυμνώνουμε την ψυχή μας και να μην ντρεπόμαστε να αποκαλύπτουμε όλα μας τα τραύματα έτσι ώστε να μπορέσουμε να θεραπευτούμε απ’ αυτά. Αν στο γιατρό δεν αναφέρουμε όλες μας τις πληγές, τότε αυτές μεγαλώνουν και μένουμε αθεράπευτοι. Μα ακόμα κι αν κατορθώσουμε να κρυφτούμε από τους άλλους ή ακόμα κι απ’ τον ίδιο μας τον εαυτό, δεν μπορούμε να κρυφτούμε απ’ το Θεό και να Τον ξεγελάσουμε.



Προετοιμασία για την εξομολόγηση:


· Να εξετάζουμε προσεκτικά τον εαυτό μας.


( αυτοέλεγχος και αυτοκριτική )


· Να αισθανθούμε λύπη για την κατάστασή μας.


· Να μην προβάλλουμε διάφορα εμπόδια και δικαιολογίες.


· Να ξεπεράσουμε το φόβο, τη ντροπή και την απόγνωση.




Προϋποθέσεις για καρποφόρα εξομολόγηση:


· Να γίνεται με ταπείνωση και συντριβή ενώπιον του Πνευματικού.


· Να γίνεται με τη θέλησή μας και να είναι συχνή.


· Να είναι ειλικρινής, πλήρης, άσπιλη και αποφασιστική.